Home » Lajme, Opinione » A duhet të përsërisim për një moment parashikimin bolshevikë

A duhet të përsërisim për një moment parashikimin bolshevikë

Ali Hertica

Sidoqoftë, një qeveri që ngrihet mbi komb nuk lundron diku në ajër. Qendra e vërtetë e qeverisë aktuale kalon nëpër polici, burokraci dhe kabinën ushtarake. Kemi të bëjmë këtu me një diktaturë të policisë ushtarake që mezi mbulohet me një vello parlamentare. Sidoqoftë, ne e quajmë një qeveri që vepron si një arbitër i kombit me një shpatë të tërhequr të tërhequr si Bonapartist. Sabati nuk ka asnjë program të vetin. Shtë vetëm një instrument i “urdhrit”. Detyra e tij është të ruajë rendin ekzistues. Kjo është arsyeja pse paraardhësi , duke e ngritur veten politikisht mbi klasat, është, nga pikëpamja sociale, gjithnjë përfaqësues i grupit më të fuqishëm dhe më të fortë të shtypësve, në mënyrë që Bonapartizmi i tanishëm të mos jetë gjë tjetër veç qeverisë së financave kapitali që udhëzon, frymëzon dhe ryshfet majat e burokracisë, të policisë, kastës së oficerëve dhe shtypit.

Objektivi i vetëm i “reformës kushtetuese” që është diskutuar aq shumë në muajt e fundit është rregullimi i institucioneve shtetërore ndaj nevojave dhe kërkesave të qeverisë Bonapartist. Kapitali financiar po kërkon mjete ligjore që do t’i lejojnë asaj t’i japë arbitrit më të përshtatshëm kombit në çdo kohë, me miratimin e parlamentit. Shtë e qartë, qeveria e Doumergue nuk ishte ideale për “shtetin e fortë”. Kandidatët më të përshtatshëm për pozicionin Bonapartist ishin në prapavijë. Në këtë fushë, eksperimente të reja dhe kombinime origjinale janë gjithmonë të mundshme, nëse procesi i mëvonshëm i luftës së klasave lë kohë për të.

Ne duhet të përsërisim për një moment parashikimin që leninistët bolshevikë bënë në atë kohë për sa i përket Gjermanisë: mundësitë politike të Bonapartizmit francez të ditëve të sotme janë të dobëta dhe stabiliteti i saj mbështetet vetëm në një ekuilibër të përkohshëm dhe tejet të brishtë midis kampit të punëtorëve dhe fashistët. Balanca e forcave midis këtyre dy kampeve do të ndryshojë domosdoshmërisht me shpejtësi, nga njëra anë nën ndikimin e klimës ekonomike, por veçanërisht në lidhje me karakterin politik të pararojë të klasës punëtore. Një përplasje midis dy kampeve është e pashmangshme. Koha që akoma na ndan nga kjo përballje duhet të llogaritet në muaj dhe jo në vite. Një regjim i qëndrueshëm mund të shfaqet vetëm pas asaj përplasjeje dhe kjo do të varet nga rezultatet.

Ashtu si Bonapartizmi, fashizmi në fuqi mund të jetë vetëm një qeveri e kapitalit financiar. Sa i përket funksionit të tij shoqëror, nuk mund të dallohet nga Bonapartizmi, madje as nga demokracia parlamentare. Ky është një zbulim që Stalinistët e bëjnë pa pushim, por ata harrojnë se problemet sociale e gjejnë zgjidhjen e tyre në sferën politike. Fuqia e kapitalit nuk konsiston në faktin se mund të krijojë çdo lloj qeverie në çdo kohë sipas nevojave të tij: nuk është në gjendje ta bëjë këtë. Fuqia e saj qëndron në detyrimin e çdo qeverie jo-punëtore për të vënë veten në shërbimin e saj. Edhe më keq, kapitali financiar ka fuqinë për të zëvendësuar cilindo nga sistemet e tij të mbizotërimit që tregojnë çdo shenjë të përkeqësimit me një sistem që është më i përgjegjshëm ndaj rrethanave të ndryshuara. Kalimi nga një sistem në tjetrin gjithashtu nënkupton një krizë politike e cila, nën ndikimin e klasës punëtore revolucionare, mund të përbëjë një rrezik shoqëror për borgjezinë.

Kalimi nga demokracia parlamentare në Bonapartizëm tashmë ka ngjallur një luftë civile në Francë. Kalimi nga Bonapartizmi në Fashizëm do të krijojë edhe më shumë çrregullim shoqëror dhe mundësi përkatëse revolucionare.

Jo shumë kohë më parë, Stalinistët na qortuan duke thënë se “gabimi ynë i madh” në fashizëm ishte të shohim vetëm borgjezinë e imët, jo kapitalin financiar. Në këtë rast, ata zëvendësojnë dialektikën e klasës me kategori abstrakte. Fashizmi është një formë specifike e mobilizimit dhe organizimit të borgjezisë së imët në interesin shoqëror të kapitalit financiar. Nën regjimin demokratik, kapitali vazhdimisht ka kërkuar të nxisë besimin e punëtorëve në borgjezinë e imtësishme pacifiste dhe reformiste. Sidoqoftë, kalimi në fashizëm është i mundur vetëm nëse borgjezia e imët është tashmë plot urrejtje ndaj klasës punëtore. Në të dy sistemet, rregulli i së njëjtës klasë drejtuese, ai i kapitalit financiar, mbështetet në marrëdhënie të drejtpërdrejta të kundërta midis klasave të shtypura.

Mobilizimi politik i borgjezisë së imët është sidoqoftë e pakonceptueshme në këtë demagogji shoqërore, e cila për borgjezinë do të thotë të luash me zjarr.

Leave a Reply

You must be Logged in to post comment.

© 2021 Kosovalindore.com · RSS · Designed by Theme Junkie · Powered by WordPress
ShqipEnglishDeutsch