Home » Lajme, Opinione » Koncepti i filozofisë politike

Koncepti i filozofisë politike

Ali Hertica 01Është e kuptueshme gjithnjë më pak se çfarë është filozofia politike.

Nga Ali Hertica

Shumica e politikanëve të kufizojë nocionin e filozofisë politike të një reagim i disa lloj memorizuar nga “ata që erdhën para.” Të tjerët janë të kufizuar në formula të tilla si parti “demokratike sociale” duhet të jetë një “të mbajtur njerëzit.” Filozofia nuk është diçka që përcaktohet lehtësisht, përndryshe ku  kemi marrë përkufizimin nga fjalori dhe, nuk do të ketë nevojë për dhjetëra mijëra libra. Një përkufizim minimal duhet megjithatë të jetë pa barriera për fjalorin.

Filozofia Politike, është  nga të qenit një pengesë për veprim të gjallë dhe fryma dinamike e pyetjes themelore në lidhje me shtetin, qeverinë, politikë, lirinë, drejtësinë, prona, të drejtat, ligjet dhe imponimi i një kodi ligjor nga autoriteti çfarë janë , pse ata janë, në qoftë se ato janë të nevojshme, çka e legjitimon një qeveri, ajo që të drejtat dhe liritë e tyre duhet të jenë të mbrojtura dhe pse, çfarë forme duhet të marrë dhe pse, çfarë është ligji që qytetarët kanë dhe çfarë detyra .Detyrimet iduhen një qeveri legjitime, kur ata mund të përmbysej. Para se të shohim filozofinë politike një model shkencor, ne duhet të shohim dallimet e opinionet, impotencë luftë, një dëshirë për të afirmuar një strukturë të kapitalit. Filozofia politike nuk jap përgjigje ndaj problemeve të momentit, duke ofruar në vend të një shoqërie nga një ëndërr e  përsosur, ka konflikte të brendshme siç keni në Kosovë . Me fjalë të tjera, “Filozofia politike”, i referohet kryesisht një pikëpamje të përgjithshme ose të një besimi të caktuartë një  qëndrimi, etikë, relative ndaj politikave që nuk do ti përkasin disiplinës teknike e filozofisë. Puna e parë e madhe në veprat klasike të filozofisë politike është Republika e Platonit, e ndjekur nga politika e Aristotelit.

Republika është një letër e shkruar nga Platoni në rreth 365, ndoshta punën e tij më të mirë. Për shkak se ky libër ka disa  përputhje me  shoqërinë e sotme, unë duhet të them një fjalë në lidhje me të. Në librin e parë, dy përkufizimet të drejtësisë janë propozuar, por konsiderohet si të papërshtatshme. Kthehu borxhin, dhe të ndihmuar miqtë duke bërë armiqtë të brishta  janë përkufizimet e një ideje  të përbashkët që ekspozon Sokrati, por janë të pamjaftueshme në rrethana të jashtëzakonshme, dhe në këtë mënyrë të kërkojë një përkufizim. Por ai nuk e ka tërësisht idenë se secili  e shpreh një ndjenjë të përbashkët të drejtësisë, dhe që flet Sokrati rreth regjimit të tij përfshin të drejtën e librit të dytë .

Në fund të librit të parë, Sokrati pajtohet me, drejtësin ku   përfshin miq të ndihmuar, por thotë se i drejti nuk do të dëmtojë askënd. Thrasymachus beson se Sokrati e ka kspozuara një dënim të padrejtë, duke e akuzuar përsonalitetin dhe reputacionin e njerëzve të pranishëm, pasi që as Sokrati nuk do të besoj se duke  bërë armiqë është e padrejtë. Thrasymachus do të thotë një drejtësi “më e mirë është për të fortë”, duke iu referuar atyre në pushtet. Sokrati gjen në të një përkufizim të paqarta, dhe të fillojnë të bëjnë pyetje të Thrasymachus. Sipas Thrasymachus, udhëheqësit janë burim i drejtësisë në çdo qytet, dhe ligjet e tyre janë të drejta dhe ndoshta ata janë marrë vetëm për të mirën e tyre siq e kemi edhe ne në Kosovë . Sokrati pastaj pyet atë nëse shoferi do të bëjë një gabim duke miratuar një ligj që redukton një lider në këtë përkufizim Kjo marrëveshje i lejon Sokrati për të minuar përkufizimin e rreptë të Trasymachus, krahasuar shoferët me njerëz me profesione të ndryshme. Thrasymachus pajtohet me pohimin e Sokratit që një artist është dikush që bën mirë punën e tij dhe është i njohur për një punë të veçantë që u lejon atyre për të përfunduar punën. Kështu, Thrasymachus është i detyruar të pranoj se një udhëheqës miraton një ligj që nuk është i mirë, nuk është një shofer në vetvete. Në çdo rast, ajo është larg që të jetë një përkufizim i kënaqshëm i drejtësisë.
Në fillim të librit të dytë, dy vëllezërit e Platonit, Sokrati shkakton për të përcaktuar drejtësinë në njeriun, dhe madje në qoftë se përcaktimet e parashikuara në Librin ,konceptimi i tyre i drejtësisë janë të pranishëm në të dy fjalime të ndryshme.
Glaucon përdor legjendë të argumentojnë se askush nuk do të jetë si në, qoftë se ata kishin shans për të bërë ndonjë padrejtësi do të ketë pasoja. Me fuqinë për të të jetë i padukshëm, Gyges në pallatin pa u vënë re seduces të, mbreti dhe mbretëresha vret mënyrë që të marrin mbretërinë. Glaucon shpjegon në mënyrë që çdo burrë, të drejtë ose të gabuar, do të bëjë të njëjtën gjë qoftë se ata kishin fuqinë për heqjen e dënimit. Arsyeja e vetme që një njeri është si ajo është për shkak të frikës së ndëshkimit, ose pasojat. Ligji është produkt i një kompromisi midis individëve. Glaucon përdor këtë argument për të sfiduar Sokratit them kështu një jetë të ndershme është më mirë se një i padrejtë.

Leave a Reply

You must be Logged in to post comment.

© 2021 Kosovalindore.com · RSS · Designed by Theme Junkie · Powered by WordPress