Home » Lajme, Opinione » Në një sistem demokratik ekziston një konkurrencë midis elitave

Në një sistem demokratik ekziston një konkurrencë midis elitave

Ali Hertica

Përveç racionalitetit të lartë, gjithashtu ofron zgjidhje për proceset shoqërore që demokracia liberale nuk mund t’i zgjidhë. Për shembull, demokracia shprehet se një qeveri duhet të zgjidhet nga shumica e popullsisë dhe prandaj t’i përfaqësojë ato. Tani shumica në një demokraci nuk formohet nga shumica fizike, por nga shumica në domenin publik. Debati në këtë fushë publike krijon një të vërtetë që përcakton drejtimin (të menduarit) të qeverisë dhe shoqërisë në tërësi. Prandaj, ndikimi i fortë i grupeve elitare dhe lobeve në Perëndim do të thotë që politikat shpesh bëhen nga grupe të vogla, të mirëorganizuara që nuk pasqyrojnë domosdoshmërisht dëshirat dhe interesat e shumicës fizike. Ideja se liria e njerëzve mbetet e paprekur nëse ekziston mundësia për të votuar udhëheqësit politikë më pas nëse ata kanë ndjekur politika të këqija është vetëm pjesërisht e vërtetë. Mbi të gjitha, e vërteta në një demokraci përcaktohet nga debati në domenin publik ku kryesisht mbizotërojnë pushtetarët politikë. Në këtë mënyrë, udhëheqësit politikë mund të krijojnë vetë të vërtetën dhe politikat që janë objektive të këqija për njerëzit, por të mirat për elitën ende mund të mbështeten nga njerëzit. Në zemër të së vërtetës  nuk janë interesat e fituesve të debatit të fushës publike, por interesat e atyre që kanë të njëjtin identitet. Në një sistem demokratik ekziston një konkurrencë midis elitave që identifikohen vetëm me veten e tyre dhe që secili përpiqet të pushtojë fushën publike në kurriz të tjetrit. Ky nuk është rasti, sepse domeni publik përcaktohet duke u identifikuar me njëri-tjetrin, në mënyrë që të mos ketë elita konkurruese që përpiqen të pushtojnë pushtetin. Sepse tani ata që janë në pushtet kanë të njëjtin identitet si pjesa tjetër e popullsisë, ajo që është e mirë për ata që janë në pushtet do të jetë gjithashtu e mirë për njerëzit. Kur sundimtarët nuk identifikohen më me popullsinë e zakonshme.

Demokracia varet nga toleranca dhe ndarja midis moralit publik dhe privat. Në toleranca duket ndryshe dhe nuk ka ndarje të moralit. Për të gjetur klasifikimin më të mirë të mundshëm të jetës personale dhe shoqërisë, është e rëndësishme që ekziston një shkallë e caktuar e tolerancës që i lejon njerëzit të eksperimentojnë me mënyra të reja të jetesës dhe teknikave. Kjo tolerancë është e mundur vetëm nëse të gjithë kanë mundësinë për të adoptuar një mënyrë jetese kaq të suksesshme. Nëse jo, toleranca nuk mund të ekzistojë, sepse në një sistem të mbyllur shoqëror ku dikush konkurron për një numër të kufizuar pozicionesh të larta, të tolerosh një mënyrë jetese superiore që nuk mund ta adoptosh është vetëvrasje evolucionare. E vetmja gjë që nuk mund të tolerojë tolerancën nuk është pra intoleranca, por epërsia e qëndrueshme që është e paarritshme. Fakti që ndryshimet midis njerëzve janë minimale dhe se ekziston një tendencë natyrore drejt integrimit dhe identifikimit me njëri-tjetrin do të thotë që nëse nuk ka mekanizma të përjashtimit shoqëror, nuk ka shumë të ngjarë që superioriteti i paarritshëm, i qëndrueshëm të bëhet realitet. Toleranca demokratike përfshin ndryshime të imponuara të qëndrueshme që ekzistojnë si në bazë etnike ashtu edhe në klasë. Nuk ka dallime të qëndrueshme sepse të gjithë kanë një identitet të barabartë që përcakton sistemin shoqëror,në një demokraci ekziston atëherë toleranca sepse krijon sisteme të ndryshme shoqërore; d.m.th aparteid. Në këtë mënyrë, më pak të fuqishëm përjashtohen dhe ekziston vetëm një shoqëri e hapur për elitën. Ne shohim diçka të ngjashme në ndryshimet midis moralit publik dhe privat. Demokracia supozon një ndryshim midis publikut dhe privat, por kjo nuk është në të vërtetë e saktë. Sepse nuk ka një natyrë morale, në mënyrë që kushdo që nuk bën pjesë në grupin e vet me të cilin identifikohet, është jashtë moralit; nuk ka moral jashtë Personit. Në demokracinë perëndimore, pra, nuk ka një moral të vërtetë në domenin publik, vetëm e drejta e më të fortit,nga ana tjetër, ka një moral në hapësirën publike prandaj është një mjedis shumë më paqësor dhe më i sigurt. Kur kombinojmë demokracinë me individin e lartpërmendur liberal, shohim që shoqëria demokratike mund të mbahet së bashku nga (kërcënimi i) dhunës që duhet të imponohet nga lart, ndërsa me shoqërinë do mbahet natyrshëm së bashku nga poshtë, sepse çdo person automatikisht përqendrohet në mjedisin shoqëror në mënyrë që të bëhet një person me të drejta të plota.

Leave a Reply

You must be Logged in to post comment.

© 2020 KosovaLindore · RSS · Designed by Theme Junkie · Powered by WordPress
ShqipEnglishDeutsch