POETIZËM QË LIDH NYJE DASHURINË

Helena Halilaj

Ky vëllim poetik të lëmon ndjesitë më të thella njerëzore

për t‟i bërë më të shndritshme, për të çelur udhë të reja tek

vlera e dashurisë, tokës, mendjes dhe vyrtytit. Ajo s‟të lë

varur nëpër degë por të zbret në rrënjë dhe të ushqen indet e

lirisë, të lë të trazuar në kohë të qeta dhe të vë kreshtë

lavdinë e atdheut. I ka të lidhura brinjët e fjalës në shtyllë të

vetmohimit dhe ëndërrës, bie edhe në kapërcjell të durimit

dhe të sakrificës së trimave, të gjakut dhe të besës po aq sa

shuhet e ringrihet në sytë e asaj… Poezia e autorit gumëzhin

përjetime të turmave dhe individuale, ka përfaqësim dhe

identitet, ka qendrën e botës dhe botën në një lot dashurie. I

tjerr të gjitha me një dorë të vrazhdë dhe shpesh fëmije për

një këngë atdheu që e valëvit malli. Ai nuk e cungon askund

atë çka e ndjen edhe në ato këndet e veta që askush nuk

mbërrin dhe po vetë nuk kërkon vegë me e kap njeriun po e

përcjell krejt lehtë lutjen për të shkuar më shumë drejt të

mirës që të mban gjatë. Nuk ulet të pushoj në asnjë muaj të

pafundëm që nuk e sjell gëzimin, ai furishëm niset e nuk e

njeh kthimin pas, veçse në vendlindje. Kjo poezi ka

përmbajtje të gjërë dhe mesazhe që vijnë si lidhje e

pandashme në të gjithë vëllimin, i cili ngjyen në asht fuqinë e

unicitetit. Kjo marrëdhënie kujtimesh dhe mendimesh nëpër

vargje të jep mundësinë të ngjitesh në ndjesi të veçanta që të

mbajnë varur në lartësi muze. Është e gjithë membrama

poetike që i mbështjell në një poezitë, vullneti për të dashur

lirinë e ëndërrës të cilën e përkund panda djepi i autorit.

Lini një Përgjigje

Previous post Policia e Kosovës: Radoiçiqit i konfiskohet një skaf
Next post Nga 28 janari, Talat Xhaferi, kryeministër i Maqedonisë së Veriut